Przejdź do treści
SkillPass

Mapowanie procesów: jak zrobić mapę i opis procesu

Mapowanie procesów to przedstawienie na schemacie, jak przebiega powtarzalna praca w firmie: co ją rozpoczyna, jakie kroki następują po sobie, kto za nie odpowiada i co powstaje na końcu. Sama mapa pokazuje przebieg, a krótki opis procesu dodaje wyjątki, narzędzia i terminy. Dobrze zrobione są wtedy, gdy osoba, która nie zna tej pracy, może je wykonać bez dopytywania.

Autor: Kevin Baur BSc

Opublikowano

Spis treści
Karta tytułowa: mapowanie procesów, mapa i opis, z których inni skorzystają

Dopóki te same osoby robią tę samą pracę, nikt nie zauważa, że proces nie jest nigdzie zapisany. Wychodzi to na jaw, gdy ktoś choruje, odchodzi albo nowa osoba pyta, jak coś właściwie działa. Ten poradnik wyjaśnia, czym jest mapa procesów, jakich symboli używa, jak zrobić ją w siedmiu krokach i co dopisać, żeby inni mogli z niej korzystać. Na końcu znajdziesz pełny przykład i wzór do skopiowania.

Co to jest mapa procesów?

Mapa procesu to schemat, który pokazuje kolejne kroki pracy i ich następstwo, najczęściej w formie diagramu przepływu. Proces biznesowy to z kolei powiązany ciąg działań, który prowadzi do określonego rezultatu. Mapowanie polega więc na tym, by ten ciąg działań zobaczyć w całości, razem z osobami, które je wykonują.

Mapa przydaje się do trzech rzeczy: pokazuje wąskie gardła i powtórzenia, ułatwia wdrożenie nowych osób i daje zespołowi coś konkretnego do poprawy, zamiast rozmowy z pamięci.

Mapa procesu, opis procesu i SOP

Te trzy dokumenty często się myli. Odpowiadają na różne pytania i najlepiej działają razem:

Na jakie pytanie odpowiada każdy dokument
DokumentPytanieZakresForma
Mapa procesuJak wygląda przebieg na pierwszy rzut oka?Cały proces lub jego częśćSymbole i strzałki
Opis procesuCo się dzieje, kto to robi, co z wyjątkami?Cały proces, często kilka rólTekst lub tabela
SOPJak dokładnie wykonać to zadanie?Jedna czynność, często jedna rolaPonumerowane kroki

Firmy różnie wyznaczają te granice. Praktyczna zasada: mapa i opis dają przegląd, a szczegóły zostają w procedurach. Jak je pisać, pokazuje poradnik SOP: standardowa procedura operacyjna.

Symbole i rodzaje map

Standardowych kształtów jest wiele, ale na początek wystarczą cztery: owal oznacza początek i koniec, prostokąt to czynność, romb to decyzja, a strzałka pokazuje kierunek. Najczęściej spotkasz te formy:

  • Mapa ogólna: tylko główne etapy, bez szczegółów. Dobra dla kierownictwa i na start.
  • Schemat blokowy: kroki i decyzje. Przydatny, gdy decyzje rozgałęziają proces.
  • Mapa z torami (swimlane): pokazuje też, kto co robi, i odsłania przekazania między rolami, na których praca często się zatrzymuje.
  • SIPOC: zestawienie dostawców, wejść, procesu, wyjść i klientów. Dobre jako pierwszy szkic.
  • BPMN: ustandaryzowana notacja Object Management Group. Ma sens, gdy procesy będą automatyzowane albo kilka zespołów potrzebuje wspólnego języka; do pierwszej mapy zwykle to za dużo.

Jak zrobić mapę procesu w 7 krokach

  1. Wybierz jeden proces. Zacznij od jednego, nie od całej firmy. Najpilniejsze są te, które zna tylko jedna osoba, oraz rzadkie, których błąd dużo kosztuje.
  2. Wyznacz granice. Najpierw zapisz, co uruchamia proces i co go kończy. Dzięki temu sprawdzanie faktur nie zamieni się w całą księgowość.
  3. Porozmawiaj z osobami, które wykonują pracę. Poproś, by pokazały prawdziwy przypadek. Zapisuj to, co dzieje się naprawdę, a nie to, co powinno się dziać.
  4. Wypisz kroki. Każdy krok zaczynaj od czasownika i nazywaj rolę, a nie osobę: „Księgowość rejestruje fakturę”, a nie „Ania się tym zajmuje”. Tekst pozostanie aktualny, gdy ktoś odejdzie.
  5. Dopytaj o wyjątki. Pytanie „Co się dzieje, gdy to nie zadziała?” wydobywa to, co istnieje tylko w głowach. Więcej o tym w poradniku o wiedzy ukrytej.
  6. Narysuj mapę. Ułóż kroki w torach według ról i połącz je strzałkami. Wystarczy kartka, tablica albo proste narzędzie online.
  7. Sprawdź i utrzymuj. Daj szkic komuś, kto nie zna procesu, i obserwuj. Tam, gdzie pyta, czegoś brakuje. Potem ustal, kto i kiedy sprawdza mapę, i zapisz ją tam, gdzie zespół ją znajdzie.

Przykład: obsługa faktury od dostawcy

Ten przykład jest celowo prosty i wymyślony. Role i terminy dostosuj do swojej firmy.

Mapa procesu z dwoma torami dla obsługi faktury od dostawcy: księgowość rejestruje, dział sprawdza, błędy są wyjaśniane z dostawcą, potem zlecenie płatności i archiwizacja
Przykład jako mapa z torami: każdy tor to rola, a romb to jedyna decyzja.
Wypełniony opis procesu (wartości przykładowe)
CelOpłacać faktury dostawców poprawnie i na czas
WłaścicielKierownik księgowości
PoczątekFaktura wpływa na skrzynkę do faktur
KoniecFaktura jest opłacona, a dokument zarchiwizowany
WejściaFaktura, zamówienie lub umowa
Kroki1. Księgowość rejestruje fakturę. 2. Dział sprawdza, czy usługa i kwota się zgadzają. 3. Przy błędach dział wyjaśnia sprawę z dostawcą i sprawdza ponownie. 4. Księgowość zleca płatność. 5. Księgowość archiwizuje dokument.
WyjątekSprawdzenie potrwa dłużej niż termin płatności: dział informuje księgowość, a ta prosi dostawcę o przedłużenie terminu
PrzeglądRaz w roku i przy każdej zmianie systemu księgowego

Wzór opisu procesu

Te pola wystarczą dla większości procesów w małych i średnich firmach. Skopiuj tabelę do edytora lub wiki i dołącz do niej mapę:

Wzór: pola opisu procesu
PolePytanie
Nazwa i celJak nazywa się proces i po co istnieje?
Właściciel procesuKtóra rola dba o jego aktualność?
Początek i koniecCo go uruchamia i po czym poznać, że się zakończył?
WejściaCo musi być dostępne przed startem?
WyjścieCo powstaje i kto to otrzymuje?
Kroki i roleCo dzieje się w jakiej kolejności i która rola to robi?
Decyzje i wyjątkiGdzie droga się rozdziela i co zrobić, gdy coś pójdzie nie tak?
Narzędzia i miejsce zapisuJakie systemy, formularze i foldery są potrzebne?
TerminyCo ma być gotowe i do kiedy?
Wersja i data przegląduKtóra wersja obowiązuje i kiedy następny przegląd?

Nie wpisuj haseł. Napisz, gdzie i u kogo można uzyskać dostęp.

Najczęstsze błędy

  • Rysowanie ideału. Najpierw pokaż, jak jest naprawdę. Poprawić można później, na uczciwej podstawie.
  • Mapowanie zza biurka. Bez osób wykonujących pracę giną skróty i wyjątki, które są najważniejsze.
  • Nazwiska zamiast ról. Dokument dezaktualizuje się przy pierwszej zmianie w zespole.
  • Za dużo szczegółów na mapie. Instrukcje krok po kroku należą do procedury, do której mapa tylko odsyła.
  • Brak właściciela. Bez właściciela i daty przeglądu mapa szybko się starzeje. Jak to pasuje do szerszego podejścia, wyjaśnia poradnik zarządzanie wiedzą.

Dobra mapa pomaga też nowym osobom: to solidna podstawa planu wdrożenia nowego pracownika.

Najczęstsze pytania

Co to jest mapowanie procesów?
To przedstawienie na schemacie, jak przebiega powtarzalna praca w firmie: jakie kroki następują po sobie, gdzie zapadają decyzje i kto za co odpowiada. Celem jest zobaczenie całego przebiegu, wąskich gardeł i przekazań między rolami.
Czym różni się mapa procesu od opisu procesu?
Mapa pokazuje przebieg wizualnie, za pomocą symboli i strzałek. Opis jest tekstem lub tabelą i dodaje wyjątki, narzędzia, terminy i właściciela. Zwykle warto mieć jedno i drugie, bo mapa sama nie mówi, co zrobić, gdy coś pójdzie nie tak.
Jakich symboli używa się na mapie procesu?
Na początek wystarczą cztery: owal na początek i koniec, prostokąt na czynność, romb na decyzję i strzałka na kierunek. Pełne notacje, takie jak BPMN, mają znacznie więcej symboli, ale do pierwszej mapy nie są potrzebne.
Kto powinien tworzyć mapę procesu?
Najlepiej osoby, które wykonują tę pracę, lub ktoś, kto z nimi rozmawia. Właściciel procesu sprawdza wynik i dba o aktualność. Mapy rysowane bez tych osób zwykle pomijają wyjątki.
Czy potrzebny jest specjalny program?
Nie. Na początek wystarczy kartka, tablica albo proste narzędzie online. Specjalne oprogramowanie ma sens, gdy map jest wiele albo procesy mają być automatyzowane. Najważniejsze, żeby zespół mógł mapę znaleźć.

Źródła

Wróć do listy artykułów